Mediacje to sposób rozwiązywania konfliktu przy pomocy osoby trzeciej, niezaangażowanej wewnętrznie w problem. Mediator stara się wspólnie ze skłóconymi osobami wypracować satysfakcjonujące porozumienie dla obu stron. Dzięki mediacjom często poprawia się relacja między stronami konfliktu.

Mediacje rodzinne czy społeczne dotyczą różnego rodzaju sporów mających miejsce w rodzinie (np. opieka nad członkami rodziny, podział pieniędzy, obowiązki) czy w pracy (spory wspólników). Mediacje pomagają również w osiągnięciu porozumienia w przypadku decyzji o rozwodzie lub separacji.

Należy pamiętać, że mediator nie zastępuje terapeuty, psychologa, doradcy ani opiekuna.

Zasady mediacji rodzinnych i społecznych

Mediacje prowadzone są zgodnie z zasadami, które można sformułować jako:

  1. dobrowolność – w mediacji strony konfliktu
    uczestniczą wyłącznie dobrowolnie, każda ze stron ma prawo wycofać się z rozmów
    w dowolnym momencie
  2. akceptowalność – obydwie strony konfliktu
    wyrażają zgodę  na obecność mediatora, na
    samym początku omawiają i przyjmują reguły procesu mediacyjnego
  3. bezstronność – każda ze stron ma równe prawa,
    każdy traktowany jest jednakowo
  4. neutralność – mediator nie narzuca swojego zdania
    i pomysłów, jest neutralny wobec przedmiotu sporu, rolą mediatora jest
    towarzyszenie w usłyszeniu swoich racji i podjęciu porozumienia.
  5. Poufność – wszystkie rozmowy i informacje
    zawarte w dokumentacji są poufne, objęte tajemnicą, nie mogą być przekazywane
    instytucjom ani innym osobom prywatnym.

Mediator po przeprowadzonym postępowaniu mediacyjnym spisuje porozumienie i ustala sposoby wcielania go w życie (sposoby omówione podczas procesu).

Terapeuci prowadzący mediacje rodzinne i społeczne:

Elżbieta Czuma

Mediator